Η Αυτοκρατορία των Ινδιών

Η Αυτοκρατορία των Ινδιών ιδρύθηκε επί της κυβερνήσεως του 14ου Κόμητος του Ντέρμπυ την 1η Δεκεμβρίου του 1858. Ο βασικός σκοπός της ιδρύσεως ήταν το να καταλάβουν οι αδαείς Γερμανοί οι οποίοι τότε ήταν η μοναδική Αυτοκρατορία της Ευρώπης την Μεγαλοπρέπεια του Βρετανικού στέμματος παγκοσμίως. Φυσικά, η ΑΜ η Αυτοκράτειρα Βικτωρία και οι διάδοχοί της δεν ήταν ικανοί να βρίσκονται στην Ινδία συνεχώς και έτσι ένας Αντιβασιλεύς διοριζόταν. Ακολουθεί ο Κατάλογος:

Τσαρλς Τζον Κάννιγκ, 1ος Κόμης Κάννιγκ (1 Νοεμβρίου 1858 - 21 Μαρτίου 1862)

Τζαίημς Μπρους, 8ος Κόμης του Έλγιν και 12ος Κόμης του Κίνκαρνταϊν (21 Μαρτίου 1862 - 20 Νοεμβρίου 1863, πέθανε από καρδιακή προσβολή καθώς περνούσε μίαν ασταθή γέφυρα στο δρόμο προς το Κυβερνητικό Μέγαρο)

Σερ Τζον Λαιρντ Μαιρ Λώρενς, 1ος Βαρονέτος, μετέπειτα 1ος Βαρώνος Λώρενς (12 Ιανουαρίου 1864 - 12 Ιανουαρίου 1869, πριν τον διορισμό του δεν ήταν παρά Ύπατος Αρμοστής του Πουντζάμπ)

Ρίτσαρντ Σάουθουελ Μπουρκ, 6ος Κόμης του Μάιο (12 Ιανουαρίου 1869 - 8 Φεβρουαρίου 1872, δολοφονήθηκε στη φυλακή του Πορτ Μπλαιρ, στις Νήσους Ανταμάν με μαχαίρι καθώς την επιθεωρούσε, από έναν Παστού κατάδικο)

Τόμας Τζωρτζ Μπέρινγκ, 2ος Βαρώνος Νόρθμπρουκ, μετέπειτα 1ος Κόμης του Νόρθμπρουκ (3 Μαΐου 1872 - 12 Απριλίου 1876)

Έντουαρντ Ρόμπερτ Λάιτον Μπάλγουερ-Λάιτον, 2ος Βαρώνος Λάιτον, μετέπειτα 1ος Κόμης του Λάιτον (12 Απριλίου 1876 - 8 Ιουνίου 1880, γιος του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα Έντουαρντ Μπάλγουερ-Λάιτον)

  
















Τζωρτζ Φρέντερικ Σάμιουελ Ρόμπινσον, 1ος Μαρκήσιος του Ράιπον (8 Ιουνίου 1880 - 13 Δεκεμβρίου 1884, πρώην Μέγας Διδάσκαλος της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας)

Φρέντερικ Χάμιλτον-Τεμπλ-Μπλάκγουντ, 1ος Κόμης του Ντάφεριν, μετέπειτα 1ος Μαρκήσιος του Ντάφεριν και της Άβα (13 Δεκεμβρίου 1884 - 10 Δεκεμβρίου 1888)

Χένρι Τσαρλς Κηθ Πέτι-Φιτζμώρις, 5ος Μαρκήσιος του Λανσντάουν (10 Δεκεμβρίου 1888 - 11 Οκτωβρίου 1894)

Βίκτωρ Αλεξάντερ Μπρους, 9ος Κόμης του Έλγιν και 13ος Κόμης του Κίνκαρνταϊν (11 Οκτωβρίου 1894 - 6 Ιανουαρίου 1899, γιος του 8ου Κόμητος του Έλγιν)

Τζωρτζ Ναθαναήλ Κέρζον, 1ος Βαρώνος Κέρζον του Κέντλστον, μετέπειτα Υποκόμης, Κόμης και εν τέλει Μαρκήσιος (6 Ιανουαρίου 1899 - 18 Νοεμβρίου 1905, ένας εκ των μεγαλυτέρων Βρετανών πολιτικών, κατά τη διάρκεια της θητείας του, πεθαίνει η Βασίλισσα-Αυτοκράτειρα Βικτωρία)

Γκίλμπερτ Τζον Έλιοτ-Μάρεϊ-Νάινιμαουντ, 4ος Κόμης του Μίντο (18 Νοεμβρίου 1905 - 23 Νοεμβρίου 1910)

Τσαρλς Χάρντινγκ, 1ος Βαρώνος Χάρντινγκ του Πένσαρστ (23 Νοεμβρίου 1910 - 4 Απριλίου 1916, πριν τον διορισμό του, ήταν Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Εξωτερικών και οι παραγνωρισμένες ικανότητές του, τον βοήθησαν να προοδεύσει)

Φρέντερικ Τζον Νέιπιερ Θέσιγκερ, 3ος Βαρώνος Τσέλμσφορντ, μετέπειτα 1ος Υποκόμης Τσέλμσφορντ (4 Απριλίου 1916 - 2 Απριλίου 1921, ένας εκ των πλέων μεγάλων Βρετανών κυβερνητών, γνωστός και ως Τσέλμσφορντ ο Μέγας)

Ρούφους Άιζακς, 1ος Κόμης του Ρέντινγκ, μετέπειτα 1ος Μαρκήσιος του Ρέντινγκ (2 Απριλίου 1921 - 3 Απριλίου 1926, πολιτικός, δικαστικός και διπλωμάτης, εχρημάτισε Πρέσβης στις ΗΠΑ, Υπουργός Εξωτερικών και Πρόεδρος του Υπέρτατου Δικαστηρίου)

Έντουαρντ Φρέντερικ Λίντλεϊ Γουντ, 1ος Βαρώνος Ίργουιν, μετέπειτα 3ος Υποκόμης Γουντ και 1ος Κόμης του Χάλιφαξ, (3 Απριλίου 1926 - 18 Απριλίου 1931, μέγας Συντηρητικός πολιτικός και παρ'ολίγον Πρωθυπουργός. Είχε γεννηθεί με ένα χέρι, πράγμα το οποίο δεν επηρέασε εις το ελάχιστον την πολιτική του ζωή)

Φρήμαν Φρήμαν-Τόμας, 1ος Κόμης Ουίλινγκντον, μετέπειτα 1ος Μαρκήσιος του Ουίλινγκντον (18 Απριλίου 1931 - 18 Απριλίου 1936)

Βίκτωρ Αλεξάντερ Τζον Χόουπ, 2ος Μαρκήσιος του Λίνλαϊθγκαου (18 Απριλίου 1936 - 1 Οκτωβρίου 1943)

Άρτσιμπαλντ Πέρσιβαλ Ουέιβελ, 1ος Υποκόμης Ουέιβελ, μετέπειτα 1ος Κόμης Ουέιβελ (1 Οκτωβρίου 1943 - 21 Φεβρουαρίου 1947, Στρατάρχης του Βρετανικού Στρατού)

Λούις Μαουντμπάτεν, 1ος Υποκόμης Μαουντμπάτεν της Βιρμανίας, μετέπειτα 1ος Κόμης Μαουντμπάτεν της Βιρμανίας (21 Φεβρουαρίου 1947 - 15 Αυγούστου 1947, Ναύαρχος του Βρετανικού Ναυτικού, δολοφονείται το 1979 από τον ΙΡΑ. Το τέλος της Αυτοκρατορίας των Ινδιών με την ψήφιση του Νόμου Ανεξαρτησίας της Ινδίας του 1947)

Και έτσι άδοξα, μέσω ενός γελοιοδεστάτου νόμου αυτού του γλοιώδους Εργατικού Πρωθυπουργού, του Κλέμεντ Άτλι, τελείωσε αυτό το ένδοξο πείραμα ονόματι Αυτοκρατορία των Ινδιών. Δέκα χρόνια μετά, θα εφευρεθούν και οι μη κληρονομικοί τίτλοι ευγενείας και εν τέλει το 1999, θα αποκλειστούν από τη Βουλή των Λόρδων όλοι πλην 92 από τους Ευγενείς με κληρονομικούς τίτλους. Αχ, να μπορούσε να δει τώρα ο Κλέμεντ Άτλι τον εγγονό του Συντηρητικό Υφυπουργό μέσω του τίτλου που του κληροδότησε...